jannekedegraaf.reismee.nl

Dinsdag 15 februari

Zondag 13 februari

Vanmorgen was ik al vroeg wakker aangezien ik gisteren al vroeg in bed lag ivm de stroom die uitgevallen was. Maar ook omdat het zonder waaier erg warm was op de kamer en ik dus snakte naar wat frisse lucht! Om 7.00 besloot ik dus uit bed te gaan en heb op mijn gemak de was kunnen doen, zodat het de hele dag kon drogen. En ik moet zeggen dat het met de hand wassen wel bevalt. Lekker buiten met water knoeien en de vlekken zijn met een goede borstel (dit zou je thuis nooit doen met je goede kleding, maar het werkt ptima) zo verdwenen. Het is erg klam en bewolkt vandaagen om 8.30 ga ik met Agneta een wandeling maken van anderhalf uur naar de markt en terug. Dit was heerlijk en te voet zie veel meer en heb je ook nog de tijd om wat mooie foto's te maken. Nog steeds komen de kinderen die je dagelijks ziet naar buiten gerend om hallo te roepen, ze zijn altijd zo vrolijk. Anderen kijken je vreemd aan en roepen barang (vreemdeling) en stoppen vlak voor je en wijzen. Tja het blijft bijzonder om een tijdje in een land als Cambodja te leven. Om 10.00 zijn we terug voor de brunch en hebben we weer heerlijk gegeten. Daarna hebben we wat gelezen en geluierd en om 13.30 hebben we afgesproken met elkaar om te gaan lunchen in een restaurantje in het dorp. Dit smaakte prima, het restaurant leek op een grote loods met TL-verlichting aan het plafond. Erg sfeervol dus! Daarna naar het internetcafe en eenmaal terug thuis gekomen waen de 3 vrijwilligers uit Siem Reap alweer gearriveerd en was het weer gedaan met de rust. Tijdens het avondeten rijden er legertanks voorbij en dit is om kippevel van te krijgen. Het leger bereid zich alvast voor, in het geval dat de onderhandelingen morgen niet goed verlopen. Nog steeds wachten we rustig af, maarwe hopen zo dat het rustig blijft. Vanavond voelen we voor het eerst een paar druppels regenmaar daar blijft het ook bij.

Maandag 14 februari

Vandaag is het valentijnsdag en ook dit vieren ze hier in Cambodja, je ziet verschillende kraampjes waar ze bloemen verkopen en ze wensen elkaar ook happy valentine's day. Om 8.00 zijn we alweer in het ziekenhuis en lopen we de visite ronde op chirurgie mee, waar 2 mensen wachten op een blinde darm operatie. Vanmiddag om 14.00 word 1 operatie gedaan en morgen de 2e, want 2 op 1 dag is een beetje te veel van het goede. Verder liggen er weer verschillende mensen met allerlei verwondingen na brommer ongelukken. Ook ligt er een jonge vrouw van 20 jaar oud die bij een zwangerschap van 40 weken een bloeding kreeg. Helaas woonde ze te ver van het ziekenhuis vandaan en is het kindje overleden en hebben ze zelfs haar baarmoeder moeten verwijderen om de bloeding te stoppen. Triest voor zo'n jonge vrouw nietwaar? Ze zou eigenlijk nog bloed moeten krijgen, maar dat is niet aanwezig in het ziekenhuis. Verder zijn er afgelopen weekend 4 kindjes geboren in het ziekenhuis, waarvan 1 kindje naar Siem Reap is gebracht ivm een flink gezwollen harde buik. Op de EHBO ligt een 82-jarig oude monnik die in de pagode hier in het dorp woont. De man is gevallen en heeft een paar lelijke plekken op zijn onderbenen, die ook flink gezwollen zien. Zijn zoon spreekt goed engels (een monnik met een zoon?) en we praten een tijdje met hem, want het is fijn als je eens wel een gesprek kunt voeren met iemand. Ook zie ik Sue en zijn moeder nog even. Tussen de middag eten we gezamenlijk en om 14.30 gaan we naar school om kort het handen wassen te herhalen. Op school blijken bijna geen kinderen aanwezig te zijn, omdat vandaag de onderhandelingen met de VN plaatsvinden en veel mensen bang zijn dat er oorlog uitbreekt. Er gaat een gerucht rond dat de regering heeft opgedragen aan de bevolking tot het graven van schuilkelders. Dit is een beangstigend gevoel. Nog even naar het internetcafe gegaan en wat foto's geplaatst met veel moeite. Om 18.00 zijn we uitgenodigd voor een etentje met Pathma(vrijwilliger in het ziekenhuis)in een restaurant en dit slaan we natuurlijk niet af. Het is wel grappig dat ze in het restaurant geen menu kaart hebben en aangezien zij geen engels spreken en wij geen Khmer word dit lastig bestellen. We bellen Mr. Ya en we vragen hem het een en ander te bestellen voor ons. En verder met wat handen en voeten komen we een heel eind. Dit leverde wel wat lachwekkende situaties op, zoals het bestellen van een omelet: Je doet een kip na en maakt vervolgens met je hand de vorm van een ei. Maar ze begrepen het meteen! Om 20.00 zijn we terug nadat we in het pikkedonker naar huis zijn gefietst. Het koelt door de flinke wind vanavond heerlijk af en dat word dus lekker slapen. Vandaag was het weer ontzettend heet en daar word je erg futloos van, er komt weinig uit mijn handen en daar baal ik van...

Reacties

Reacties

Ans Vugts

Hoi Janneke,

Wat fantastisch al die verhalen met belevenissen van jou.Het is toch wel erg spannend en beangstigend als je die legervoertuigen hoort. Wat doe je geweldig werk erg dankbaar. Maar ook erg triest zoals het er daar allemaal aan toe gaat. Die 5 weken zijn alweer bijna voorbij en kan je samen met Jarno aan een zeer verdiende vakantie beginnen. Geniet er samen maar lekker van.
Hartelijke groetjes.

Tante Ans

Henk

Hoi Jans

Mooie tijd daar denk ik,jemig een ervaring om nooit te vergeten.
Kga ook eens kijken of er voor mij ook nog zoiets te beleven valt,tijd zat nou, haha.

Plezier daar nog.

Grts Henk

wil

Hallo Janneke,

Op tv zie je het weleens, en nu gaan we naar onze reporter in ........
Dan denk ik aan jou met je prachtige verhalen en de mooie foto's uit cambodja
als je ooit uit de verpleging zou gaan kun je zo aan de slag als journalist
verder blijft het boeiend om jou daar bezig te zien met de lokale bevolking
Inmiddels staat Jarno al te trappelen om af te kunnen reizen naar jou toe
Dan kunnen jullie samen genieten van een welverdiende vakantie in het mooie Cambodja

Heel veel groetjes van ons,

Wil en Petra

Annegien

Hee Janneke,
Bizar hoe de wereld kan verschillen he!
Hoop dat het daar rustig blijft! De tijd vliegt, dus je hoeft Jarno niet lang meer te missen :-)
x Annegien

Gin

Probeer dat maar eens een paar jaar achter elkaar, dat op de hand wassen, dan piep je wel anders ;-) Maar met de hand wassen is inderdaad een soort therapeutisch rustgevend iets. Achteraf. Als alles schoon aan de lijn hangt. Schoner dan de wasmachine het krijgt. Het zijn van die kleine zegeningen die het leven mooi maken hè?

Ik lees je blog sinds vorige week, maar heb niet gereageerd omdat ik dacht dat het bij jou wel net zo zou zijn als bij mij in Sierra Leone, met dat internet. Volgens mij denk ik te zien dat je een heel klein beetje veranderd bent deze afgelopen weken.

De laatste paar dagen zijn altijd het leukst, geniet ervan en dan een heerlijke vakantie samen!

Gin

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active