Maandag 7 februari

Dit is alweer de 4e week in cambodjaen de tijd vliegt voorbij. Deze week begin ik met het outreach project, wat inhoud dat ik ma-wo-vrijdagochtend naar het ziekenhuis ga zoals vorige weken en de middagen op school ben voor gezondheidsvoorlichting aan kinderen. Donderdag en vrijdag ga ik naar het healthcare centrum wat je een beetje kunt vergelijken met een huisartsenpost. Dit is de plaats waar mensen eerst naartoe zouden moeten gaan als ze ziek zijn, maar ook als ze zwanger zijnmaar helaas gebeurt dit in werkelijkheid nog niet veel. Vandaag zijn we om 8.00 in het ziekenhuis en we lopen de visite mee op de kinderafdeling. De kinderen vandaag zijn allemaal bang van onze witte jassen en ze huilen dan ook echt allemaal. Er is een moeder met een kindje van 3 maanden oud die maar 3.5 kg weegt en er echt ondervoed uitziet. Het jongetje heeft een longontsteking en is echt lusteloos. Verder is de jonge moeder van 21 met hiv en haar zoontje van 4 ook nog steeds aanwezig. Moeder ziet er iets beter uit en vandaag heeft ze voor het eerst wat gegeten. Ik besluit om tussen de middag wat kleertjes voor haar en haar zoontje te gaan halen en een speelgoedauto. Hopelijk past het en zijn ze er blij mee. Tussen de middag thuis aangekomen zijn er 3 nieuwe vrijwilligers uit zweden aangekomen en zijn we inmiddels weer met 8 mensen. Wat wel erg veel is aangezien we allemaal dezelfde badkamer moeten delen! Maar natuurlijk lukt dit allemaal wel,alleen soms moet je lang wachten als er 7 mensen je voor zijn... Het is vandaag voor het eerst wat bewolkt en erg warm en ik bedenk me dat we de afgelopen weken alleen nog maar zon hebben gehad, heerlijk toch! Ze voorspellen voor volgende week zelfs 38 graden. Verder hoorden we het afgelopen weekend dat er conflicten waren aan de grens met Thailand. Dit is een conflict wat al jaren bestaat over een tempel die van Cambodja is, maar waarvan de ingang op Thais grondgebied ligt. De Thai willen deze tempel zich graag toe eigenennu deze tempel sinds een paar jaar op de lijst van werelderfgoederen staat. Tijdens dit conflict zijn afgelopen weekend 18 mensen omgekomen en de grens met Thailand is nu gesloten. Ik ben benieuwd hoe we nu volgende week ons visum moeten laten verlengen! Aangezien we hiervoor naar de grens zouden moeten. We merken dat het op straat drukker is met legervoertuigen en soldaten, maar behalve dat het nieuws goed in de gaten gehouden word door de Cambodjanen is het vooralsnog rustig. We wachten rustig af. Om 14.00 zijn we op school voor het geven van voorlichting in handen wassen. Dit is hier erg belangrijk, want veel kinderen worden ziek en krijgen diarree doordat ze dit niet doen. Het project is erg leuk en de kinderen zijn erg enthousiast. Het zien van de vrolijke schoolkinderen is weer eens wat anders als die van de huilende zieke kinderen in het ziekenhuis. We hebben vanmiddag 3 klassen, waarbij Agneta een verhaaltje verteld en ik dit m.b.v. een klein toneelstukje uitbeeld. Vervolgens delen we de klas in groepjes en mogen ze het handen wassen gaan oefenen samen met ons. De middag vliegt voorbij en daarna besluit ik nog even naar het ziekenhuis te gaan om de kleertjes en de auto weg te brengen. De mensen zijn zo dankbaar en het is geweldig om dit te zien. Voor het eerst heeft het jongetje een glimlach op zijn gezicht van oor tot oor en het auto'tje verliest hij geen moment uit het oog. Ik ben blij dat ik hem en zijn moeder in ieder geval een fijn moment heb kunnen bezorgen. Op de terugweg ga ik nog naar de afternoonclass van Agneta en daar is het vandaag erg druk met 13 kinderen. Als we om 18.00 thuiskomen is Linda ook weer terug uit Phnom Penh en we kletsen nog even bij. Vervolgens nog wat gedronken met alle vrijwilligers en dan is het alweer tijd om naar bed te gaan.