Zondag 30 januari

Vanmorgen heb ik heerlijk uitgeslapen tot 9.00 en hebben we om 10.00 gebruncht. Vervolgens heb ik wat kleding gewassen, want met al het stof hier is dit hard nodig. Binnen 4 uur is de drijfnatte kleding ook meestal wel weer droog, dus dat is snel gebeurd. Om 12.00 ben ik naar het internetcafe gegaan en daar heb ik Jarno en bram uit bed gebeld om te skypen. Aangezien ze vannacht samen op stap zijn geweest was het erg vroeg voor ze! Nadat ik ongeveer de hele middag nodig heb gehad om mijn weblog en mailtjes bij te werken, vond ik dat ik op de terugweg wel een heerlijke gefrituurde banaan had verdiend. Thuis aangekomen was er net een nieuwe vrijwilligster gearriveerd Verena van 20 uit Duitsland. Vanavond nog wat gegeten en gekletst samen en toen weer op tijd naar bed. Het is een heerlijk rustig weekend gweest hier in Samraong.

Maandag 31 januari

Vanmorgen ben ik weer met frisse moed naar het ziekenhuis gegaan en heb ik de visite op de interne afdeling meegelopen. Deze arts hadden we nog niet eerder ontmoet, maar was erg aardig en gaf ons goede uitleg. Om 10.00 hebben we de directeur van het ziekenhuis ontmoet die ook arts is en we hebben een praatje met hem gemaakt. Hij is ontzettend vriendelijk en we krijgen nog een uitnodiging voor een etentje bij hem thuis, dus ik ben benieuwd! Ook krijgen we toestemming om wat schilderijen te maken voor op de kinderafdeling. Schilderen van de gehele afdeling was niet mogelijk helaas. Tussen de middag hebben Linda en ik ons voorbereid op het instrueren van de verpleegkundigen en we proberen hen ook een beeld te geven van de zorg in Nederland. Om 14.30 hebben we eerst met de verpleegkundigen doorgenomen hoe zij de controles uitvoeren bij de patienten en ze lieten ons zien hoe ze ditdoen. Dit komt wel redelijk overeen met wat we in Nederland doen. (Behalve dat hier iedereen een kwik-thermometer onder zijn oksel krijgt) We waren hier erg benieuwd naar aangezien er bij de patienten steeds dezelfde controles vermeld stonden, wat wel heel erg toevallig is!We vermoeden dat ze weinig zin hebben in het doen van de controles enhet nut hiervanook niet echt inzien en dus daarom steeds hetzelfde invullen !?Vervolgens was het onze beurt om te laten zien hoe wij de controles uitvoeren en toen leek ineens iedereen te zijn verdwenen !? Erg jammer, maar in ons beste Khmer hebben we toch een praatje geprobeerd te maken met de patienten, wat steeds wat beter gaat. Verder heb ik afgesproken om morgenochtend met 1 van de verpleegkundigen mee te lopen. Rond 16.00 kwam Mr Ear vertellen dat er iemand zwaargewond op de EHBO was binnen gebracht. De jongen probeerde de band van zijn tractor op te pompen die vervolgens in zijn gezicht is geexplodeerd, waarbij het rechter gedeelte van zijn gezicht volledig open lag. We zijn gaan kijken en daar lag de jongen op een bed op de gang van de EHBO met een moeilijke ademhaling, zijn gezicht inmet bloed doordrenkt verbanden volledig omringd door toeschouwers. We hebben eerst wat mensen weggestuurd en ondertussen zijn de verpleegkundigen druk bezig het bloed uit zijn luchtpijp te zuigen, wat weinig effect leek te hebben. Hier in het ziekenhuis kunnen ze de jongen verder niet helpen (er is zelfs geen bloed aanwezig om hem te geven) en hij moet wachten op de ambulance die hemd.m.v. een 2 uur durende rit naar Siem Riep zal brengen. Waarschijnlijk zal deze jongen van 20 jaar oud deze rit niet overleven en dan besef je ineens dat je in Cambodja bent en niet in Nederland en dat de gezondheidszorg hier ver achter loopt. De ambulance vertrok met loeiende sirene en we bleven met een machteloos gevoel achter.Om 17.00 zijn we naar de afternoonclass van Agneta gegaan en hebben we het weekend besproken met de kinderen. Om 18.00 thuis aangekomen zijn er weer 2 nieuwe vrijwilligers van 19 jaar oud uit Noorwegen. We hebben kennis gemaakt, heerlijk gegeten en weer op tijd naar bed gegaan.

Dinsdag 1 februari

Vannacht heerlijk geslapen en als ontbijt hadden we Noodles en verse ananas, echt heerlijk. In het ziekenhuis aangekomen om 8.00 lopen we naar de maternity ward waar gisteravond 2 vrouwen zijn bevallen en dus gaan we zoals anders de kindjes even bewonderen. Daarna loop ik met de verpleegkundige mee zoals ik heb afgesproken. De verpleegkundige praat goed engels en ik krijg nu ook een goed idee van wat ze allemaal doen. Daarna gaan we samen de medicijnen uitzetten voor de kinderafdeling en hebben we doorgenomen waar deze medicatie voor gebruikt word. Ik geef nog wat uitleg over het verpleegkundig rekenen en op deze manier hebben we een interessante manier van het uitwisselen van informatie. Ook kan ik nog wat nuttige tips geven. Verder is het medicatie systeem erg onoverzichtelijk en ik kan me voorstellen dat er op deze manier veel fouten worden gemaakt. Het zou goed zijn als ik hier iets in zou kunnen veranderen, maar ik vraag me af hoe!Later heeft de ene verpleegkundige pauze en loop ik even met een oudere norse verpleegkundige mee, waar nooit geen lachje vanaf kan. Het blijkt dat hij geen engels kan, maar alleen wat frans. In mijn beste frans heb ik wat met hem kunnen communiceren en heb hem zelfs wat woordjes engels kunnen leren. Het was ineens een hele andere man en ik had volledig zijn aandacht en hij lachtte zelfs! Erg leuk om te zien en mijn dag is weer goed.. Om 10.30 word er een 10-jaar oud jongetje op de EHBO binnengbracht nadat hij uit een boom is gevallenn. Hij heeft al meer als een uur moeten rijden om hier in het ziekenhuis te komen. De jongen heeft een enorme wond op zijn re-bovenbeen/bil van ongeveer 25 cm lang. De pezen en spieren liggen helemaal bloot en we kijken toe hoe de wond gespoeld en gehecht word terwijl de jongen een roesje krijgt. Tussen de middag even lunchen een een dutje doen. Om 14.30 gaan we weer verder met het opruimen (Leanen zoals Marieke zei in haar reactie) en schoonmaken van de EHBO. Na een half uur worden we geroepen door een verpleegkundige om mee te kijken bij een lumbaalpunctie en dat doen we dan ook. Nadat we terug zijn, komt de chirurg ons halen om mee te kijken bij een jongen die een vernauwde voorhuid heeft en waardoor hij een flinke zwelling heeft. We mogen meekijken tijdens de besnijdenis die de chirurg uitvoerd. Daarna is er nog een uur over om schoon te maken en hebben we vandaag veel gezien en meegemaakt in het ziekenhuis. Ook was er nog een oude vrouw die graag met me op de foto wilde dus dat heb ik gedaan. Om 18.00 thuisgekomen is de familie druk bezig met de voorbereidingen voor het chinese nieuwjaar dart morgen al is. Het hele huis word versierd en er worden allerlei hapjes gemaakt. Er komt ook veel familie logeren om dit feest morgen samen te vieren en het is een gezellige aangelegenheid. Leuk om te zien en mee te maken.