Donderdag 27 januari

Vanmorgen waren we weer om 7.30 paraat in het ziekenhuis en we leren nu de artsen en verpleegkundigen ook al een beetje kennen en ze proberen dan ook in hun beste engels wat te communiceren. Dus zijn we al een stapje verder gekomen. We hebben vanmorgen de visite meegelopen op de interne geneeskunde en de kinderafdeling, waar veel kinderen vandaag naar huis gaan aangezien ze zich beter voelen. Eindelijk weer eens wat vrolijke gezichtjes in plaats van huilende. We hebben de rest van de ochtend de boekenlijst van de bibliotheek afgemaakt en Pathma was hier erg blij mee! Tussen de middag zijn we even naar de markt gegaan om beltegoed te halen. Met mijn cambodjaanse sim kaart betaal ik hier maar 0.15 dollarcent per minuut om naar Nederland te bellen, dus dat is erg goedkoop. Vanmiddag hebben we besloten om de kast op EHBO op te gaan ruimen aangeziendit net een vuilnisbelt is, valt hier zeker eer aan te behalen. De medicijnen liggen allemaal door elkaar net als de rest van de materialen en je snapt niet dat iemand hier nog iets kan vinden. Verder is het erg smerig, veel stof, spinnewebben, muizekeutels en ga zo maar door. Dus eerst schoonmaken en daarna ordenen en alle medicatie die over de datum is ertussenuit halen. We hebben ons dus erg nuttig gemaakt en het gevoel dat we iets hebben kunnen betekenen. De komende weken proberen we de verpleegkundigen te stimuleren dit zelf bij te gaan houden en zullen we ook de rest van de kasten in het ziekenhuis op dezelfde manier onder handen gaan nemen. Voordat we aan deze kast begonnen was de kamer gevuld met verpleegkundigen maar ze zijn inmiddels allemaal gevlogen :-( Hoe kan het ook anders, ze bleken op het volleybalveld te zijn. Vanavond moeten we afscheid nemen van Linada uit Australie haar 2 weken zitten erop en ze vliegt morgenochtend terug. Dit is wel jammer als je iemand goed hebt leren kennen, maar that's life nietwaar? Maar we hebben email adressen uitgewisseld en een nieuw vakantieadres ;-) Ook hebben we vanavond de verjaardag van Becky gevierd, ze word morgen 24 maar gaat morgenmiddag ook weg. Dus daarom vanavond een feestje met BBQ, bier en een heerlijke taart. We hebben wat geld bij elkaar gelegd, zodat ze in Siem Reap een heerlijke massage kan nemen. Tja zo proberen we er met z'n allen toch wat van te maken en ik geloof dat dat prima is gelukt. Voor het eerst gaan we om 23.00 pas naar bed.

Vrijdag 28 januari

Vanmorgen hebben we de visite op chirurgie meegelopen, waar een flink vermagerde oude man lag met een bolle buik, waarbij je overal tumoren kon voelen. Helaas kunnen ze niets voor deze man betekenen en zal hij zodra hij wat aangesterkt is naar huis gaan. Behandeling van kanker kennen ze hier niet zoals chemo en bestraling. Ook lag er een man die gevallen was met de motor nadat hij teveel gedronken had en daardoor op zijn gezicht gevallen is. Die zag flink blauw en gezwollen en we hebben meegekeken bij het verwisselen van het verband, auw! Eind van de ochtend weer even naar de markt gegaan om te kijken of we wat doosjes konden vinden voor in de kast van EHBO, maar we hebben niet gevonden wat we zochten. Tussen de middag hadden we visite van 3 mensen van een reisorganisatie die de projecten kwamen bezoeken, waaronder een Nederlandse jongen. Ze waren benieuwd naar onze ervaringen en die hebben we dan ook met hun gedeeld. Vanmiddag kregen we de mogelijkheid om mee te kijken bij een blinde darm operatie, wat we natuurlijk meteen aanpakten. De chirurg vertelde bij deze vrouw alleen bloed te hebben geprikt, helaas konden ze vandaag geen echo maken, omdat degene die echo's maakt vandaag een vrije dag heeft. De patient en de operatiekamer worden in orde gemaakt voor de operatie en dat is alleen al een bijzonder gezicht. Er worden allerlei zogenaamd gesteriliseerde materialen klaargelegd, waaronder de doeken helemaal vol met oude bloedvlekken. Er is geen anesthesist en ook geen monitor aanwezig, maar de gynaecoloog voert dit uit aangezien hij hij wel wat kennis heeft hiervan. De patient krijgt een ruggeprik en dit verloopt allemaal prima. Om de 10 minuten word de bloedruk gemeten en die is goed. Toch onbegrijpelijk! Verder gaat er regelmatig een mobiele telefoon af met allerlei verschillende ringtones en die worden ook gewoon opgenomen (door degen die niet steriel staat) Ook worden er ondertussen wat foto's genomen van de operatie met eeen telefoon. Er is tijdens de operatie een goede samenwerking en de blinde darm is inderdaad ontstoken en na een uur kan de buik weer gesloten worden. Deze patient blijft nog een week opgenomen en krijgt antibiotica. Wat een dag was dit weer. Vanavond nemen we met zijn4en een koud Angkor biertje en hebben een goed gesprek. Morgen hadden we eigenlijk gepland om een 5 uur durende rit naar een tempel in het noord-oosten te maken, maar Mr Ya verteld ons dat hier vandaag conflicten zijn ontstaan tussen het Thaise en Cambodjaanse leger. Dus is het verstandiger hier morgen niet naartoe te gaan. We maken plannen voor een heerlijk rustig weekend in Samraong.

Zaterdag 29 januari

Vannacht heb ik voor het eerst slecht geslapen, het heeft erg hard gewaaid en in een houten huis hoor je alles. Ook was het erg koud. Maar aangezien het in Nederland nog regelmatig vriest mag ik niet klagen geloof ik. Ik was vroeg wakker (6.30) en ben lekker even in de hangmat gaan liggen en heb wat gelezen. Om 10.00 hebben we brunch, want aangezien het weekend is krijgen we maar 2 maaltijden, dit is zoals de mensen in cambodja dit ook door de week doen. Rond 12.00 ben ik met Agneta en Linda naar de markt gegaan en hebben we lekker gefrituurde bananen op van de markt en daarna hebben we ijsthee (glas met ijsklontjes waarover warme thee geschonken word) gedronken in de coffeeshop. Vervolgens heb ik een groot gedeelte van de middag in het internetcafe doorgebracht en wat geskyped met Jarno, wat leuk is om elkaar weer even te zien en te horen als je zover van elkaar vandaan bent. Maar Jarno vermaakt zich gelukkig goed thuis en dat is een hele geruststelling. Rond 16.00 ga ik naar huis en op de weg terug nog even langs de winkel om wat wijn te halen voor vanavond. Om 17.00 gaan we eten en hebben we rijst en pannekoeken, vreemde combinatie, maar je moet toch alles een keer proberen nietwaar? Na het eten een mierzoet wijntje en om 20.00 hebben Linda en ik afgesproken om naar de karaoke bar annex nachtclub te gaan. De weg ernaartoe was doodeng aangezien het pikkedonker is op de weg en we onze zaklamp alleen hadden om bij te schijnen. De 1 fiets voorop en schijnt naar voren en de ander die erachter fietst schijnt naar achteren. Gelukkig is het maar 5 minuten fietsen en dan komen we aan bij een groot rose gebouw, waar we naar binnen worden begeleid. Er blijkt geen bar ofzo te zijn alleen maar 2 gangen met kamers. We gaan 1 van de kamers binnen en daar is een groot beeldscherm aanwezig en een bank met tafeltjes. We krijgen een boek in onze handen en kunnen achterin een keuze maken uit wat engelstalige nummers die we kunnen gaan zingen! Met een biertje in de ene hand en een microfoon in de andere hand beginnen we wat onwennig te zingen op nummers als, Tearsin Heaven, una paloma blanca en don't cy for me argentina. Nadat we na een klein uur ongeveer alle liedjes compleet hebben verwoest besluiten we dat nu genoeg ervaring hebben opgedaan in de karaoke bar en we gaan weer in het pikkedonker naar huis. We hebben ons in ieder geval goed vermaakt en ontzettend gelachen, maar ik geloof niet dat we dit nog eens gaan doen. Rond 22.00 gaan we naar bed en het is weer een koude nacht net als de vorige nacht.