Hallo allemaal,

Allereerst wil ik even zeggen dat ik het hartstikke leuk om zoveel reacties van jullie te krijgen!

Het weer is hier goed, lekker warm en in de nacht wat koeler en ik vermaak me prima!

Dinsdag 18-1-2011

Vandaag de 2e dag van de orientatieweek gehad, waarbij vanalles gepland was om de taal, cultuur, mensen, de omgeving en de gewoontes hier in cambodja te leren kennen. Dit is dan ook een goed begin voordat je als vrijwilliger aan de slag gaat. Ik heb het gevoel hier ook helemaal tot rust te komen en het leven hier is met niets te vergelijken in Nederland. In de ochtend rustig ontbijten met noodles en om 9.00 hebben we een taalles Khmer gehad van Mr Ear, wat niet eenvoudig was maar erg leerzaam. Nu kunnen we in ieder geval wat contact maken met de bevolking en dat zorgt voor leuke reacties. Zoals Soe sedee = hallo en Lie hai= houdoe. Tussen de middag weer heerlijk gegeten, want Anet is een goede kok! Daarna lekker geluierd in de hangmat, aangezien we altijd 2 uur lunchpauze hebben. Ik weet nu al dat ik dat straks in Nederland erg zal gaan missen. Om 14.00 werden we door Sanky (een klein Cambodjaans mannetje) opgehaald en hebben we de hele middag gefietst door de omgeving van Samraong ,aangezien het hier net zo plat is als in Nederland is dit prima te doen. We kwamen door allerlei kleine dorpjes waar de kinderen meteen naar straat kwamen en zo hard als mogelijk hello roepen en lachen. Een mooi gezicht, maar ook veel armoede te zien. Inmiddels hebben we onze australische huisgenoot ook leren fietsen en dat was erg lachwekkend aangezien ze nog regelmatig in de sloot beland. (gelukkig droog seizoen) Om 17.00 waren we weer thuis en hebben eerst lotjes getrokken wie het eerst mocht gaan douchen om de stof van zich af te spoelen. Na het avondeten wat gekletst en ervaringen uitgewisseld, wat erg leuk is met zon gevarieerde groep mensen om je heen. Het is al donker en niets meer te beleven, dus gaan we alweer vroeg slapen.

Woensdag 19-1-2011

Vandaag na het onbijt zijn we met Mr Ya naar Anlong Veng gereden, dit is de plek waar de rode Khmer zich het langst gevestigd heeft. Het is een trip van 80 km die 2 uur duurt aangezien het vooral zandwegen zijn. Onderweg is in de meeste dorpjes geen elektriciteit en stromend water en je ziet ook tentjes waar ze de mijnen onschadelijk maken. Linada (uit Australie) blijkt hier nog een tante te hebben en die hebben we nog opgezocht en dus ook het Cambodjaanse familie leven van dichtbij gezien. De ontmoeting was erg leuk, want ze had haar tante nog nooit gezien.de middag zijn we naar de Thaise grens gereden, die bovenop een berg ligt envoor een prachtig uitzicht zorgt. Dit is ook meteen de eerste berg die ik heb gezien in Cambodja. Daarna zijn we op de plaats geweest waar Pol Pot gecremeerd was en vervolgens in het dorp waar Tamok woonde, de leider die net onder Pol Pot stond in het Rode Khmer regime. Erg indrukwekkend, maar jammer dat de mensen hier het niet zo goed bijhouden, dus het is dat er een bordje bij staat, maar anders zou je niet weten dat dit iets bijzonders zou moeten zijn. Op de terugweg werden we net op tijd gestopt, maar waren ze ineens een boom aan het kappen en die viel vlak voor de auto op de grond! Wat een geluk :) Terug in Samraong zijn we moe maar voldaan. Wat eten en naar bed, want morgen moeten we erg vroeg op.

Donderdag 20-1-2011

Vandaag om 5.30 opgestaan om de monniken van eten te voorzien. De monniken lopen dagelijks een ronde door het dorp om eten te verzamelen. De mensen geven ze rijst, of net wat ze in huis hebben, zodat er goed voor hun voorouders gezorgd word, door deze offering. Het is een grappig gezicht. Van te voren kregen we instructies, door je schoenen uit te doen en te buigen met je handen samengevouwen voor je hoofd, toon je respect, dan ga je langs iedere monnik om rijst in zijn bakje te scheppen. Dan zingen ze nog voor je , waarnaar ze weer verder lopen. Mooi gezicht, maar minder mooi is dat wij morgen hetzelfde moeten doen op blote voeten door de stad, maar wij mogen dan hun voedsel dragen wat ze gekregen hebben ;(. Ik ben benieuwd. Weer terug thuis krijgen we nog wat cultuur les en daarna kookles, wat ook erg leuk was. Maar ook heerlijk met alle verse kruiden. Daarna mochten we het ook nog opeten. Tussen de middag de was gedaan aangezien ze geen wasmachine hebben, kreeg ik uitleg wat hier de gewoonte is. Vervolgens dus snel even naar het internetcafe om te skypen en te mailen, want om 14.00 gaan we naar de tempel om schoon te maken. Aangezien de monniken allemaal mannen zijn en dus niet hoeven schoon te maken !?? Tegen 14.30 werden we door Sanky opgehaald om de tempel te gaan schoonmaken en dat leek een behoorlijk karwei te gaan worden. Maar dat viel achteraf allemaal nogal mee, want we hebben eerst het pad voor de tempel geveegd met iets wat op een bezem leek en daarna de tempel van binnen gedweild. Hiervoor gebruikten we een stok met daaraan een oranje gewaad (ik weet niet welke monnik dit vanavond weer aan moet) en het water konden we uit de vijver halen (wat al zwart zag voordat we begonnen). Dus zo gingen we aan de slag, maarschoon werd het nietwant we verplaatsten op deze manier alleen het zand en het werd een modderboel met veel strepen. Om 17.00 zijn we naar huis gegaan en hebben we wat gegeten, gedouched en onze spullen gepakt om ons voor te bereiden op een nacht slapen in de tempel. Om 19.00 hadden we een gesprek met een monnik, die we allerlei vragen konden stellen en dit was erg interessant, maar ook wel grappig. Deze monnik was 26 jaar en sinds zijn 16e monnik, omdat hij graag wat wilde leren. Het is hier in Camodja dus niet zo dat je monnik word omdat je dit graag wil, maar vaak omdat je ouders geen geld hebben om je naar school te sturen. Er zijn veel regels aan verbonden, maar de belangrijkste zijn dat je niet mag doden, stelen, liegen, drinken en geemeenschap mag hebben. Na een tijdje met de monnik gesproken te hebben wilde hij ook graag wat over ons en onze cultuur weten en hadden we een leuk gesprek. De monnik vond dat ik er jong uit zag voor mijn leeftijd en vroeg me hoe ik dat deed, want hij wilde er ook graag jonger uitzien!? Daarna begonm hij te vertellen dat hij binnenkort wil stoppen als monnik, want hij wil graag een gezin stichten en vervolgens wilde hij onze telefoonnumers wel hebben zodat we contact konden houden! We hebben elkaar verbaasd aangekeken en hier later nog veel om gelachen, we kregen ineens een heel ander beeld van een monnik. Nadat de monnik eindelijk weg was, konden we gaan slapen en legden we onze rieten matjes op de grond , wat niet veel goed betekende voor deze nacht.

Maar ik verveel me dus geen moment, zoals je leest. Ik probeer deze weblog een beetje als dagboek te gebruiken, maar ik hoop dat het niet te saai is om te lezen. Tips zijn welkom....